Andreas Rotevatn, Lindstrøm og Tuva Syvertsen tek lyttaren på ei energisk musikalsk reise på «Flod og fjære»

Ein journalist har skildra musikken til Rotevatn sảnn: "Tenk at musikk kan være såleken og innfallsk, så energisk, drivende og kødden, så smart og så dum! Musikken er pop, men ikke popete. Det er jazzete, men ikke jazz. Men hvem bryr seg egentlig om slike kategorier? Rotevatn er rett og slett grisebra musikk. Terningkast 6." - Joakim R. Bertelsen, konsertanmeldelse i Bergens Tidende.

Audun Vinger, som såg Andreas Rotevatn spele foran ein stappfull sal med 500 mennesker på
Vossajazz 2026, skreiv forundra: "Det er egentlig ingen grunn til at dette her fra en ganske ukjent trombonist skal få noe publikum. Men det var rett og slett fullt i Gamlekinoen denne kvelden. Hva er det som skjer?"

"Då vi spelte inn låta i studio, meinte teknikar Marcus Forsgren at musikken var ein slags indie-versjon av låtane til Michael Jackson. Eg er jo kjempestor Rod Temperton-fan, so det var kjekt å høyre!" seier Rotevatn. Han held fram: "Eg har ein kjærleik for dansemusikk, det vere seg norsk spacedisco fra 2000-talet, fransk 90-talshouse, disco frå tidleg 80-tal eller gospelmusikken frå 70- talet". Og låta Flod og fjære er på eit vis ei symbiose av alle desse referansane - elektroniske lydar lev side om side med akustiske trommer.

Sjølv om mykje dansemusikk, i alle fall dei seinare tiåra, er spelt inn lagvis av nokre få personar, insisterte Rotevatn på at bandet skulle vere i same rom og spele inn musikken samstundes. "Det er ein eigen energi i det å måtte prestere saman som eit band i sanntid, utan at enkeltpersonar kan endre og flytte og ta nye takes i det uendelege. Ein må vere på! Og deri ligg ein heilt eigen energi, ei kjensle av å hoppe utan reservefallskjerm. Eg trur det er slik ein verkeleg kan få det til à groove!"

Legenda Hans-Peter Lindstrøm er med på låta, noko han óg var på to låtar på den førre soloplata til Rotevatn. "Då eg sendte låta til mastering, utan informasjon til George Tanderø om kven som spelar synth på låta, høyrde han med ein gong kven det var! For Lindstrøm har den her heilt særeigne stilen i soundet sitt. Og so er han ein ekspert på å finne ut kva som skal til for at det skal svinge akkurat endå litt til av ei låt." Lindstrøm fortel: “Da Andreas sendte meg opptakene frå studio, var det første jeg tenkte: for et herlig gospel-driv på slutten! Jeg leita fram Roland Tb303-en min, en Juno 6 og Moog Matriarchen min, og improviserte frem noen arpeggioer jeg syns bandt låten fint sammen."

For å finne ein vokalist til å kunne bære teksten i låta, spurde Rotevatn Tuva Syvertsen. "Med si eiga evne til å vere intim og rå på same tid, kler ho musikken perfekt," seier Andreas. "Og so er ho god på å vere austlending som syng på nynorsk, utan at det vert corny, hehe."

Tekstleg hentar låta inspirasjon frå Den guddommelege komedia, diktet "Når du mest må strida" av Ivar Aasen og songteksten "Alders møte" av Hartvig Kiran. "Eg ynskte å sei noko i tråd med det Ivar Aasen påpeiker i sitt dikt - det er når du i livet har kome deg til ein topp, at du stend i fare for å gå i nedoverbakke. Altso, pass deg når livet går bra! Men samstundes kan ein glede seg over det motsette, at ein skal gjere seg sine største ønsker for ei god framtid, når livet gjeng ein imot. Det ligg noko trøystande i det, tykkjer eg." 

Andreas Rotevatn spelar fleire festivalar i år, mellom anna Vossajazz, Vinjerock og Ranglerock.

*Andreas Rotevatn - trombone, tangentar & vokal 
Sander Nordahl - gitar
Nikolai Hængsle - bass
Elias Tafjord - trommer